I saw a fox by the rabbit hole

Ooit heb ik er al wel eerder over geblogd. Over dat ik me afvraag hoe mensen mij zien. Niet uit onzekerheid, maar meer uit nieuwsgierigheid. Mensen zien mij vast niet zoals ik mezelf in de spiegel zie. Want als ik voor de spiegel sta doe ik niet zoveel, tandenpoetsen, opmaken,.. Dan straal ik vast niet uit wat ik uit straal als ik 'gewoon leef'.
Het is ook vreemd dat mensen me herkennen, ook al zien ze mn hoofd niet maar bijvoorbeeld alleen mn rug. Ik vind het ook vreemd als ik zelf iemand zo herken, geen idee waar ik het dan aan zie. Zelfs mensen die ik maar 1 keer gezien heb, herken ik van achter ook. Dat is vreemd, want die achterkant heb ik die ene keer vast niet heel goed bekeken. Komt het dan door manier waarop ze bewegen/fietsen (haha, meestal denk ik hierover op de fiets)?

even een kleine levensupdate;
- al 4 examens gemaakt, nog 3 te gaan!
- nog maar 8 nachtjes slapen en dan stap ik in het vliegtuig naar Lydia! Ik heb helemaal niet het idee dat ik haar al zo lang niet gezien heb, dat het op de dag dat ik vertrek precies 8 maanden geleden is dat ze weg ging.
- ik verdoe mn tijd met Isketch, klieren met ecoline, rotzooi maken en koffie drinken. Tijdens examens heb je namelijk heel veel vrije tijd, waarin je dan hoort te leren. Ik kan dat niet, want ik heb het concentratievermogen van een mug/mier/mestkever
- Dit liedje is fijn