Nu weet ik weer waarom ik stiekem wel van mn werk hou. Je hoeft namelijk nooit heel lang achter elkaar te werken. Behalve nu dus, in de vakantie. Het valt vies tegen, om om kwart voor 8 op je werk te verschijnen, alles op te bouwen onder het genot van liedjes van Ale, je tijd te verdoen tot een uur of 1 en dan om 5 uur weer terug te mogen komen en na een 2 uur plantjes water geven, alles weer op mag ruimen. Mn benen zijn moe, mn kleine teen doet pijn omdat ik van de arbeidsinspectie geen slippers mag dragen want dan vallen er aardappelschilmesjes in mn voet en ik kan geen normaal lezende blogs meer schrijven volgens mij.
Maar, nu zit ik lekker op mn ijsberen stoel een zeurberichtje te typen. Voelt goed, mn benen rusten uit, ik luister fijne muziek en ik bedenk me dat;
ik 14 november naar Muse ga.
En dat laatste was eigenlijk het enige wat ik in dit bericht wilde melden.
1 opmerking:
Je bent wel heel zielig.
Nou ja, klein beetje dan.
Aan het einde van de maand ben je weer blij!
Een reactie posten