Ik vraag het me echt af, wat ik uitstraal, waaraan mensen mij op een afstand herkennen, wat voor eerste indruk ik achter laat op mensen. Hoe andere mensen mij zien. Ik weet hoe ik er uit zie in de spiegel, en op foto's. Maar uit ervaring bij andere mensen weet ik dat dat niet per definitie hetzelfde is als hoe je overkomt of hoe andere mensen denken dat je er uit ziet.
Niet dat ik daar onzeker over ben, of dat ik bang ben dat ik minder leuk ben dan dat ik denk dat ik ben. Maar gewoon uit nieuwsgierigheid, het is zoiets waar je eigenlijk nooit echt achterkomt en iets wat misschien daarom wel zo interessant is om over na te denken.
Bij mezelf merk ik heel erg hoe juist dat blijft hangen, na een eerste ontmoeting kan ik je geen echte details vertellen over het uiterlijk van die persoon. Verder dan de kleur haar, lengte en breedte kom ik niet. Maar toch herken ik die persoon de volgende keer dat ik hem of haar zie wel, dus ergens is er een beeld opgeslagen in mijn hoofd. Van hoe die persoon op mij overkomt, onbewuste trekjes en natuurlijk nog de kleur haar, lengte en breedte.
Verder zie ik op het moment in wat er eigenlijk zo leuk is aan bloggen. Het is leuk om terug te lezen hoe je 2 jaar terug over dingen dacht, hoe snel die tijd eigenlijk is gegaan en in welke opzichten je bent veranderd en in welke je eigenlijk al die tijd hetzelfde bent gebleven. Over hoe gelukkig ik toen was, en details over dingen die ik allang vergeten dacht te zijn. En dat ik over bovenstaand stuk tekst al 2 keer eerder heb geblogd, heel vernieuwend ben ik dus niet. Maar het blijft in mn hoofd zitten.
Morgen ga ik mn hoofd hopelijk vullen met beelden en kennis over hoe een nieuwe heup of knie in iemand wordt geplaatst. Het schijnt met veel gezaag en getimmer te gebeuren, ik ben benieuwd
Geen opmerkingen:
Een reactie posten